صفحه اصلی / سبک زندگی / روانشناسی / عشق در نگاه اول ؟!

عشق در نگاه اول ؟!

عشق در نگاه اول ؟!

عشق در نگاه اول ؟!

آیا ممکن است کسی راملاقات کنیدودرهمان لحظه احساس کنید که او همسر ایده‌آل شماست و اشتباه هم نکرده باشید؟ واقعیت این است که زوج‌هایی وجود دارند که 30‌سال با هم زندگی کرده‌اند و می‌گویندکه در همان ملاقات اول، می‌دانستند که همسر ایده‌آل خود را یافته‌اند.


وقتی از بسیاری از  افرادی که ازدواج کرده‌اند سؤال می‌شود چطور همسرشان را پیدا کرده‌اند می‌گویند که در یک نگاه شریک زندگی‌شان را یافته‌اند، شاید تعجب کنید ولی آنها هر دو بر این باورند که حسی ناگهانی آنها را به هم پیوند داده. آیا ممکن است کسی را ملاقات کنید و در همان لحظه احساس کنید که او همسر ایده‌آل شماست و اشتباه هم نکرده باشید؟ واقعیت این است که زوج‌هایی وجود دارند که 30‌سال با هم زندگی کرده‌اند و می‌گویند که در همان ملاقات اول، می‌دانستند که همسر ایده‌آل خود را یافته‌اند. آیا این همان «عشق در نگاه اول» نبوده است؟ ممکن است بشود چنین تلقی کرد که آنها جاذبه‌ای قوی و ارتباطی روحی را تجربه کرده‌اند که سپس آن را به رابطه‌ای قوی و موفق بدل ساخته‌اند. محمود هندی‌پور،‌روانشناس و مشاور درباره عشق در نگاه اول توضیح می‌دهد.

عشق چیست؟
تعاریف بسیار زیادی در دیدگاه‌ها و مکاتب مختلف نسبت به عشق وجود دارد. اگر بخواهیم تعریفی کلی داشته باشیم بهتر  است بگوییم: «عشق باور احساسی عمیق و لطیف است.» عشق یک احساس ژرف و غیرقابل توصیف است که فرد آن را در یک رابطه دوطرفه تجربه و آن را با دیگری تقسیم می‌کند البته عشق نیرویی تمام نشدنی است که تنها در یک رابطه دونفره نمی‌گنجد از این نیروی زیبا در هر جهتی می‌توان بهره برد مانند عشق به خدا عشق به هستی، عشق به خانواده، انسان‌ها، طبیعت و کائنات.

عشق در نگاه اول وجود ندارد
با تعاریفی که انجام شد می‌توان نتیجه گرفت که عشق در یک نگاه شکل نمی‌گیرد ولی نگاه‌اول می‌تواند زمینه‌ای مهیا کند تا فرد عشق‌ورزی آغاز کند. در واقع آنچه در نگاه اول روی می‌دهد احساس دلنشین بودن و حس خوشایندی است که ما گاهی در همان لحظات نخستین دیدار با کسی از جنس مخالف تجربه می‌کنیم در سال‌هایی که هیجان و احساس حرف اول را در وجودمان می‌زند و به تازگی آگاهی از نیاز به جنس مخالف و حضور او را به شکلی دیگر در کنار خود احساس می‌کنیم، آمادگی بیشتری برای این نگاه و ایجاد حسی که آن را عشق می‌نامیم، داریم. نزدیک بودن امواج و انرژی افراد به یکدیگر نیز می‌تواند آنها را در نگاه  اول نسبت به هم متمایل كند. به این معنا که نزدیک بودن افکار و حالات، نوع انرژی وجودی افراد و شباهت به هم در این موارد می‌تواند زمینه‌ای ایجاد کند که درهمان نگاه اول صدای قلب خود را به وضوح بشنوید!

در گام نخست جذب چه می‌شوید؟
البته مسائل انسانی مطلق نیستند.  بوده‌اند و هستند کسانی که در نگاه اول به شدت به دل یکدیگر می‌نشینند و خوشایند یکدیگرند و در ادامه نیز بر اساس میزان  نزدیکی روانی- شخصیتی و میزان همسان بودن و البته وجود فاکتوری  به نام رشد یافتگی در کنار یکدیگر می‌مانند و تجارب زیبایی برای یکدیگر رقم می‌زنند و جاودانه می‌شوند. جالب است بدانید نتیجه تحقیقی در 33 فرهنگ مختلف نشان از این بود که افراد ابتدا جذب ظاهر  طرف مقابل می‌شوند یعنی در گام نخست این جاذبه ظاهری است که ما را فریفته خود مي‌كند به خصوص افرادی که آگاه هستند که چه فاکتورهای ظاهری برایشان حائز اهمیت است. با دیدن فردی که به آن فاکتورها نزدیک است سریع احساس کشش و علاقه را در خود تجربه می‌کنند.

چرا عشق به نفرت بدل شد؟
فراموش نکنید که لزوما وجود چنین حالتی عشق معنا نمی‌شود. نباید همه چیز را تمام شده ببینید. بارها این جمله را شنیده‌ام که خانم یا آقایی نقل می‌کند که من درهمان نگاه اول شیفته او شدم! و در ادامه نیز بارها شنیده‌ام که می‌گویند اما به مرور متوجه شدم اختلافات و تفاوت‌هایی وجود دارد که نمی‌توانیم باهم ادامه دهیم و از این جالب‌تر که احساس تنفر نیز سراغ بعضی‌ها می‌آید. یعنی ابتدا شیفتگی بود و عاشقی و پس از مدتی که گاهی کوتاه نیز هست، تبدیل می‌شود به انزجار و دوری!  اگر این حالت را تجربه کرده باشید به خوبی گفته‌های مرا درک خواهید کرد. عشق در نگاه اول می‌تواند به تنفر در نگاه آخر تبدیل شود البته اگر بتوان نامش را عشق گذاشت.

باید بشناسید
بهتر است آگاه باشیم تا زمانی که ما درگیر شخصیت فردی نشویم  و به شناختی  نسبی از مولفه‌های شخصیتش نرسیم دامن زدن به بخش احساسی و تمرکز زیاد بر حس اولیه می‌تواند عاقبت نامطلوبی را از آن رابطه برای‌مان رقم بزند. البته نمی‌خواهم منکر احساس خوشایند اولیه باشم. در واقع ما در ابتدا به حدی از احساس دلنشینی نسبت به طرف مقابل‌مان نیاز داریم اما در گام‌های بعدی بهتر است اجازه ورود و دخالت به  بخش منطقی- شناختی وجودمان را بدهیم تا مشاهده کنیم به چه میزان حس اولیه ما صحیح و برای ادامه به ما یاری خواهد رساند.

این عشق نیست هیجان است
عشق مفهومی کاملا انتزاعی است و هر فرد تعبیر خاصی از عشق دارد. اما از بعد روانشناسانه عشق نوعی دلبستگی است که می‌تواند در ادامه دلبستگی‌های دیگر به وجود بیاید. در این حالت بار عاطفی موضوع زیاد است اما در هر صورت دلبستگی است و نه وابستگی. برای مثال نوزاد از وابستگی به دلبستگی می‌رسد اما عشق نوعی دلبستگی است که می‌تواند مثلا در ادامه وابستگی مادر و نوزاد ایجاد شود ولی بار هیجانی زیادی دارد.  اگر فردی اوایل زندگی‌ دلبستگی خوب و ایمنی  ایجاد کند در آینده می‌تواند عشق بورزد. برخی افراد ممکن است آدم‌های خوبی در اطراف‌شان داشته باشند ولی نتوانند با دیگران ارتباط مناسبی داشته باشند.

 

معمولا در یک نگاه واکنش هیجانی خیلی بالاست.زمانی که واکنش هیجانی ارتباط ایجاد کند دلبستگی ایجاد می‌شود. اما به طور کلی در یک نگاه دلبستگی ایجاد نمی‌شود اما در یک نگاه ممکن است یک واکنش هیجانی شدیدی ایجاد  شود که فرد فکر کند که از طرف مقابل خوشش می‌آید بدون آنکه دلیل منطقی وجود داشته باشد. اگر این هیجان در جای خودش باشد باید به آن توجه شود ولی لزوما به معنای ایجاد دلبستگی نیست و نیاز به یک ارتباط طولانی مدت دارد. توجه به این نکته الزامی است که هر فردی می‌تواند عاشق شود بدون آنکه دچار واکنش هیجانی باشد. به طور کلی افرادی که به شکل معمول هیجانی هستند ممکن است در این مورد هم خیلی زود هیجانی شوند و واکنش سریع نشان دهند.

loading...

نوشته مشابه

اختلال و مشکل روانی که باعث خودکشی میشود

اختلال روانی که باعث خودکشی می شود نیازی به گفتن نیست؛ خودکشی، یک نگرانی عمده …

3 دیدگاه ها

  1. با تشکر از آدمین جان این سؤال رو مطرح می کنم که ما در نگاه اول جذب چه چیزی در جنس مخالف می شیم؟ مطلب زیر واقعیتی متفاوت از مطالب پست رو ارائه می ده. نظر شما چیه؟
    دانشمندان گفتن که تونستن دلیل واقعی جاذبه در نگاه اول رو کشف کنند. بنابه تحقیق جدیدی در بریتانیا، در واقع احساس عمیق عاشقانه هیچ دخالتی در جذب شدن دو نفر در نگاه اول ندارد. معنی “اولین نگاه” خیلی ساده تر است: “خودپرستی دو نفر”
    بن جونز، از محققان “آزمایشگاه مطالعات چهره” در دانشگاه آبردین اسکاتلند، می گه:
    “به نظر می رسد که کل ماجرای ‘عشق در نگاه اول’ نوعی خود شیفتگی باشد. مردم به کسانی جذب می شوند که به آنها جذب شده اند.”
    دکتر جونز ادامه می ده:
    “این موضوعی آشنا برای تقریبا همه ماست. وقتی به مردم لبخند می زنیم و نگاهشان می کنیم، به نظر آنها فردی جذابتر می آییم.”
    نظریه های قبلی در این باره می گفت که اگه مردم از خصوصیات فیزیکی یک فرد مثلا چهره متناسبش یا مشخصه های مردانه یا زنانه اش خوششان بیاید، به او جذب می شن. اما به گفته دکتر جونز نتیجه تحقیق جدید این نظریه ها را زیر سؤال برده. دکتر جونز و همکارانش می گن که در تحقیق خود ثابت کردن که ایما و اشاره های اجتماعی در جلب شدن دو نفر به یکدیگر اهمیت زیادی دارن:
    “این که با رفتار خود نشان بدهند به فرد مقابل جلب شده اند. اما مهم ترین علامت جلب کردن دیگران به خودمان این است که مستقیم به چشم آنها نگاه کنیم.”
    این گروه تحقیقی چهار تصویر دیجیتالی متفاوت را به داوطلبان نشان داده و واکنش اونا را زیر نظر گرفتن. این تصویرها از زنانی شاد، زنانی که از موضوعی مشمئز شدن، مردانی خوشحال و مردانی که انزجار در چهرۀ اونا نمایان بوده، تشکیل می شده. دانشمندان هر بار یک جفت تصویر مشابه را به داوطلبان نشان دادن اما با این تفاوت که در یکی از تصاویر فرد مستقیم به دوربین نگاه می کرده و در دیگری نه. اونا بعد از داوطلبان خواسته اند به میزان جذابیت افراد در هر یک جفت عکس نمره بدهند. محققان از امتیازات داده شده متوجه شدند که داوطلبان به تصویری که نگاه فرد به دوربین بوده بیشتر نمره داده اند اما فقط اگر نگاه مستقیم او دوستانه و با محبت بوده است. میزان این جذابیت در مورد جنس مخالف حتی بالاتر هم بوده. دکتر جونز می گه:
    “ما در ابتدایی ترین سطح این مکاشفه متوجه شدیم که مردم به چهره ای جلب می شوند که مستقیم به آنها نگاه می کند. به کلامی دیگر می توان گفت مردم به کسانی جلب می شوند که به آنها نگاه می کنند.”

  2. فرناز عزیز با احترام به نظرات شما که برگرفته از کندو کاشهای محققینه، به عقیده من عشق تو نگاه اول معمولا یک عشق یک طرفست. یعنی یه نفر با یک نگاه شدیدا به طرف مقابل جذب میشه و سعی میکنه با نگاه کردن و لبخندزدن طرف رو جذب کنه که معمولا اگه طرف مقابل پاسخی هم به این نگاه بده عشق و محبت نیست بلکه سعی میکنه از چراغ سبز نشون دادن اون خانم یا آقا به نفع خودش استفاده کنه. البته این چیزیه که تو اطرافم دیدم. و از این موارد خیلی زیاد دیدم

  3. سحر عزیزم ممنون که جواب دادید ولی این نظر من نیست. من فقط سؤالی رو مطرح کردم تا کاربران نظرات خودشونو در این خصوص بگن و البته دوست داشتم بگن چه چیزی در نگاه اول اونا رو به قول شما شدیداً جذب می کنه تا با ریشه یابی بفهمیم آیا این تحقیق صحت داره یا نه.
    دانشمندان می گن که هرکسی هاله ای از انرژی در اطراف خودش داره که این هالۀ انرژی به تفکرات فرد بستگی داره. قانون جذب می‏گه :
    “هر انرژی تمایل به جذب انرژی همانند خود را (در شکل کاملتر) داره و همیشه شکل کم تراکم هر انرژی تمایل به جذب شکل پرتراکم و انبوه خود داره.”
    ما همیشه افرادی را جذب می‏کنیم که مانند ما فکر می کنن و رفتاری مثل خودمون دارن. اما نه تنها دقیقا شبیه خودمون بلکه بسیار بیشتر و شدیدتر از خودمون در آن رفتار و تفکرات هستن. پس شاید بشه این طور گفت که افرادی رو که ما ناخودآگاه جذب می‏کنیم دقیقا همان بازگشت رفتار خودمونه که به صورت یک انسان در حضورمان ظاهر شده.
    ما می تونیم با یه آزمایش ساده این مطلب رو اثبات کنیم. مثلا در برخورد با فردی سعی کنیم رفتاری مشابه با اون داشته باشیم و حرکات ما تقلیدی از رفتار اون باشه. بعد از یه مدت کوتاه می بینیم که اون فرد نظرش نسبت به ما جلب شده و تمایل داره با ما دوست باشه.
    پس شاید این مطلب که عشق در نگاه اول نوعی خودشیفتگیه درست باشه. با تشکر از دوست خوبم سحر جان خواهش می کنم دوستان دیگم هم نظراتشونو بگن تا این مبحث بیشتر باز بشه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *