گردشگری, سفر مدل لباس, عکس, سریال, آهنگ
صفحه اصلی / سرگرمی / بیوگرافی / بیوگرافی آل پاچینو و عکس های آل پاچینو

بیوگرافی آل پاچینو و عکس های آل پاچینو

Al Pacino

آلفردو جیمز «اَل» پاچینو (به انگلیسی: Al Pacino)‏ (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۴۰) هنرپیشه آمریکایی و از برندگان جایزه اسکار است. یکی از بازیگران برجسته سینمای معاصر که در کنار رابرت دنیرو ،جک نیکلسون و داستین هافمن به عنوان بزرگان بازیگری در سینمای مدرن شناخته می شوند.

زندگی

آلفردو جیمز پاچینو در نیویورک متولد گردید و پدرش سالواتور پاچینو (زاده شهر کورلئونه) کارمند شرکت بیمه و مادرش رز پاچینو (دارای تبار آمریکایی-ایتالیایی) خانه‌دار بود. والدین او هنگام کودکی او از هم جدا شدند. پدربزرگ و مادربزرگ او در اصل اهل سیسیل بودند.

وی در دوران جوانی و در حالی که بیش از ۲۲ سال از زندگی‌اش نمی‌گذشت، مادرش را از دست داد. پاچینو پیش از مرگ مادرش، زندگی چندان لذت‌بخشی را پشت سر نگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند، مجبور شد به همراه مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کرده و در آن‌جا اقامت کند.

آل پاچینو

بازیگری

دهه ۱۹۷۰

ورود او به عرصهٔ بازیگری را باید سال ۱۹۶۹ دانست. پاچینو در این سال در فیلم ناتالی و من ساخته فرد کو بازی کرد و دو سال پس از آن نیز در فیلموحشت در نیدل پارک به نقش یک معتاد به هروئین بازی قابل قبولی ایفا نمود.اما بی شک نقطه تحول زندگی آل پاچینو زمانی بود که فرانسیس فورد کاپولا تصمیم به ساخت یکی از شاهکارهای تاریخ سینما یعنی فیلم پدرخوانده گرفت و نقش «مایکل کورلئونه» کوچک ترین پسر سالار دنیای تبه کاران دون ویتو کورلئونه با بازی مارلون براندو را به او واگذار کرد. در ابتدا کاپولا جک نیکلسون را برای ایفای نقش در پدر خوانده انتخاب کرد اما نیکلسون این پیشنهاد را رد کرد چراکه به گفته خودش نقش یک ایتالیایی را باید یک ایتالیایی بازی کند و با این کار ناخواسته بزرگترین شانس زندگی پاچینو را به او بخشید.پاچینو برای این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد که به آن نرسید. در سال ۱۹۷۳ او در فیلم‌های مترسک و سرپیکو بازی کرد. در فیلم مترسک ساخته جری شاتزبرگ وی در کنار بازیگر برجسته سینما جین هاکمن ، نقش آدمی سرگشته را ایفا نمود. این فیلم علی رغم بردن نخل طلای کن ، در آمریکا با نقدهای مثبتی مواجه نشد. اما بی شک مهم ترین دستاورد پاچینو در این سال حضور در فیلم سرپیکو ساخته سیدنی لومت بود که وی توانست در این فیلم جایزهٔ گلدن گلوب نقش اول مرد و نامزدی اسکار را از آن خود کند.

از دیگر بازی‌های چشمگیر پاچینو می‌توان به حضورش در فیلم‌های پدرخوانده ۲ (۱۹۷۴) ساخته تحسین برانگیز فرانسیس فورد کاپولا ، بعد از ظهر سگی (۱۹۷۵) به کارگردانی سیدنی لومت و فیلم و عدالت برای همه (۱۹۷۹) اشاره کرد. بازی آل پاچینو در پدرخوانده ۲ چنان تحسین برانگیز بود کهمجله نیوزویک شخصیت مایکل کورلئونه را به عنوان بزرگترین نقش آفرینی یک بازیگر به نقش یک شخصیت سنگدل در تاریخ سینما عنوان کرد وبنیاد فیلم آمریکا نیز در سال ۲۰۰۳ ، این نقش را به عنوان یازدهمین شخصیت رذل (ویلاین) تاریخ سینما انتخاب کرد. پاچینو برای بازی در همه این فیلم‌ها نامزد اسکار شد ولی بدان دست نیافت. او می‌گوید:

«من برای اسکار بازی نمی‌کنم، چون بازیگری عشق من است، عشقی که هرگز نمی‌توانم رهایش کنم»

او برای بازی در فیلم‌هایی چون کرامر علیه کرامر (۱۹۷۹)، اینک آخرالزمان و متولد چهارم ژوئیه (۱۹۸۹) دعوت شد ولی او این پیشنهادها را قبول نکرد. هنگامی که کاپولا برای فیلم اینک آخرالزمان او را دعوت کرد، پاچینو در یک جمله پاسخ منفی به او داد: «من با تو به جنگ نخواهم آمد».

آل پاچینو

دهه ۱۹۸۰

دهه ی ۸۰ برای پاچینو چندان خوشایند نبود و وی در کارهای ضعیفی چون انقلاب (۱۹۸۵) ساخته هیو هادسون و نویسنده ، نویسنده (۱۹۸۲) ایفای نقش کرد ولی بی شک مهم ترین دستاورد پاچینو در این دهه ، حضور در فیلم صورت زخمی (۱۹۸۳) به نقش تونی مونتانا ساخته برایان دی پالما بود که بعد ها به یک فیلم بسیار محبوب بدل شد.

دهه ۱۹۹۰

دههٔ ۱۹۹۰ را برای باید دههٔ نوینی برای پاچینو دانست، زیرا او که پس از بازی در فیلم انقلاب (۱۹۸۵) برای چهار سال از سینما دور مانده بود. در فیلم دریای عشق (۱۹۸۹) بار دیگر خوش درخشید. از فیلم‌های معروف او در این دهه می‌توان به دیک تریسی، پدرخوانده ۳ (۱۹۹۰)، فرانکی و جانی(۱۹۹۱)، گلن گری گلن راس (۱۹۹۲)، راه کارلیتو (۱۹۹۳)، مخمصه (۱۹۹۵)، تالار شهر (۱۹۹۶)، وکیل مدافع شیطان (۱۹۹۷) ، دنی براسکو (۱۹۹۷) وخودی (فیلم) (۱۹۹۹) اشاره کرد. اما بی شک بهترین نقش آفرینی وی در این دهه، حضور او در فیلم بوی خوش زن در سال ۱۹۹۲ است که جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. او در این فیلم ایفاگر نقش مرد نابینایی بود که عشق به همنوع را به بهترین شکل ممکن بیان می‌کند. علاوه بر جایزهٔ اسکار، جایزه گلدن گلاب نیز برای این فیلم از سوی منتقدان، به او اعطا شد. راجر ایبرت منتقد برجسته سینما این نقش آفرینی پاچینو را یکی از بهترین و پر مخاطره ترین کارهای زندگی وی توصیف می کند.[۱] در سال ۱۹۹۶ از سوی انجمن گوتام جایزه ویژهٔ یک عمر فعالیت هنری نصیبش شد و پیش از آن نیز از سوی فستیوال بین‌المللی فیلم سن سباستین اسپانیا، جایزه مشابهی به او اهدا شد.

سال ۲۰۰۰ به بعد

او در سال ۲۰۰۲ در فیلم بی خوابی ساخته کریستوفر نولان ایفای نقش کرد. پاچینو در سال ٢٠٠٣ با حضور در دو اپیزود سریال فرشتگان در آمریکاساخته مایک نیکولز توانست اکثرجوایز معتبر تلویزیونی را بدست آورد وی یک سال بعد در فیلم شکسپیری تاجر ونیزی بازی قابل قبولی را به نقششایلاک ایفا نمود. اما پس از این فیلم روند کاری پاچینو در عالم سینما به صورت نزولی طی شده و کارهای وی کم تر مورد توجه منتقدان قرار گرفته است. حضور در فیلم تلویزیونی تو جک را نمی شناسی ساخته بری لوینسون شاید آخرین دستاورد مهم پاچینو در دنیای بازیگری باشد که وی توانست همه جوایز تلویزیونی از جمله امی و گلدن گلاب را بدست آورد. پاچینو در سال ٢٠٠٧ جایزه یک عمر دستاورد بنیاد فیلم آمریکا را نیز دریافت نمود.

آل پاچینو

سبک بازی

پاچینو در بازیگری دارای سبک ویژه‌ای است و به واقع سرشار از استعداد است و به خوبی می‌تواند ایفاگر هر نقشی باشد. نکتهٔ برجسته در بیشتر بازیهای او این است که مخاطب را با خود همراه می‌سازد. صدای گرم و دلنشین او در بازی به پاچینو کمک فراوانی می‌کند، گویی اعضای بدنش همه هنگام بازی واقعاً بازیگر هستند.

کمتر بازیگری در سینمای جهان می‌توان سراغ گرفت که نظیر پاچینو قدرت بازی با چشم را داشته باشد. چشمان پاچینو قدرت صحبت کردن با مخاطب را دارد و می‌توان برق خاصی را در دیدگان وی احساس کرد. این یکی از امتیازات منحصربه‌فرد او است و فیلم پدرخوانده ۲ اوج بازی وی با چشمهایش به شمار می‌رود. قدرت و تأثیر نگاه او صحنه‌های جاودانه‌ای را در تاریخ سینمای جهان خلق کرده‌است. به‌عنوان مثال بازی استثنایی او در سکانس مرگ سولاتسو و پلیس خیانت کار در فیلم پدر خوانده ۱، استعداد بی نظیرش را به نمایش می‌گذارد.در فیلم بوی خوش زن شاهد یک شاهکار در عرصه بازیگری هستیم.نقشی که از آن به عنوان یکی از بیادماندنی ترین نقش های وی در سینما یاد میشود.آل پاچینو همواره مورد ستایش منتقدین و مخاطبین قرار دارد و اکثر نقش هایش از زیباترین و ماندگارترین های تاریخ سینماست.

در میان ستاره‌های هالیوود، بازیگران انگشت‌شماری چون مارلون براندو را می‌توان یافت که صدایی مانند او داشته باشند.

آل پاچینو

زندگی شخصی

پاچینو تاکنون ازدواج نکرده‌است اما سه فرزند به او منسوب است که یکی از آنان دختری به نام جولی ماریاست (متولد ۱۹۸۸) که در پی رابطهٔ چندین ساله‌اش با مربی بازیگری آموزشگاه لی استراسبرگ، «جن ترنت»، به دنیا آمد و دو فرزند دیگر دوقلوهایی با نام‌های انتون و اولیویا هستند (متولد ۲۰۰۱) که آن‌ها نیز ثمرهٔ رابطه ناموفقش با «بورلی دی آنجلو» بودند.

نقل‌قول‌ها

فرانسیس فورد کاپولا:

اگر کارگردان نمی‌شدم دوست داشتم یک پاچینو می‌بودم.

خسرو خسروشاهی (دوبلور آل پاچینو):

او یک استاد به تمام معنی ست.
آل پاچینو

فیلم‌شناسی

فیلم‌ها

سالعنواننقشتوضیحات
۱۹۶۹ناتالی و منتونیشروع کار
۱۹۷۱وحشت در نیدل پارکبابی
۱۹۷۲پدرخواندهمایکل کورلئونهنامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
۱۹۷۳مترسکلیون
۱۹۷۳سرپیکوفرانک سرپیکونامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد، برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد
۱۹۷۴پدرخوانده ۲مایکل کورلئونهنامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد، برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد
۱۹۷۵بعدازظهر سگیسانی ورتزیکنامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد، برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد
۱۹۷۷بابی دیرفیلدبابی دیرفیلد
۱۹۷۹… و عدالت برای همه (فیلم)آرتورکیرکلندنامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
۱۹۸۰گشت زنیاستیوبرنز
۱۹۸۲نویسنده! نویسنده!ایوان تراوالیان
۱۹۸۳صورت زخمیتونی مونتانا
۱۹۸۵انقلابتام داب
۱۹۸۹دریای عشقفرانک کلر
۱۹۹۰بدنام محلیگراهام
۱۹۹۰دیک تریسیآلفونسه کاپریسنامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
۱۹۹۰پدرخوانده ۳مایکل کورلئونه
۱۹۹۱فرانکی و جانیجانی
۱۹۹۲گلن گری گلن راسریکی رومانامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
۱۹۹۲بوی خوش زنفرانک اسلیدبرنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد، برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد
۱۹۹۳راه کارلیتوکارلیتو
۱۹۹۵دو روی سکهجیتانوساباتونی
۱۹۹۵مخمصهوینسنت هانا
۱۹۹۶به دنبال ریچاردریچارد سومنویسنده، تهیه کننده و کارگردان همچنین راوی
۱۹۹۶تالار شهرجان پاپاس
۱۹۹۷دنی براسکوبنجامین روگیرو
۱۹۹۷وکیل مدافع شیطانجان میلتون
۱۹۹۹نفوذیلوول برگمن
۱۹۹۹هر یکشنبه موعود(یکشنبه چقدر می‌گیری؟)تونی دآماتو
۲۰۰۰کافه چینیهری لوینکارگردان
۲۰۰۲بی‌خوابیویل دورمر
۲۰۰۲سیمونویکتورترانسکی
۲۰۰۲مردمی که می‌شناسمالی ورمن
۲۰۰۳تازه کاروالتربورک
۲۰۰۳گیگلیاستارکمن
۲۰۰۳فرشتگان در آمریکاروی کاهنبرنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد
۲۰۰۴تاجر ونیزیشیلوک
۲۰۰۵دو نفر برای پولوالترآبرامز
۲۰۰۷سیزده یار اوشنویلی بانک
۲۰۰۷۸۸ دقیقهدکترجک گرام
۲۰۰۸قتل عادلانهدیویدفیسک
۲۰۱۰تو جک را نمی‌شناسیدکترجک کورکیانبرنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد – فیلم تلویزیونی
۲۰۱۱پسر هیچکسکارآگاه استنفورد
۲۰۱۱وایلد سالومهپادشاه هیرودیسکارگردان
۲۰۱۱جک و جیلخودشبرنده جایزه تمشک طلایی برای بدترین بازیگر نقش مکمل مرد و بدترین گروه دو نفره (آدام سندلر با یکی از این‌ها: کتی هولمز، آل پاچینو یا آدام سندلر)
۲۰۱۳فیل اسپکتورفیل اسپکتور

جوایز

  • ۱۹۷۲ – نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد – پدرخوانده.
  • ۱۹۷۳ – نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد – سرپیکو.
  • ۱۹۷۴ – نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد – پدرخوانده ۲.
  • ۱۹۷۵ – نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد – بعدازظهر سگی.
  • ۱۹۷۹ – نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد – عدالت برای همه.
  • ۱۹۹۰ – نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد – دیک تریسی.
  • ۱۹۹۲ – نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد – گلن گری گلنراس.
  • ۱۹۹۲ – برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد – بوی خوش زن.
  • ۱۹۷۵ – برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد – بعدازظهر سگی.
  • ۱۹۷۵ – برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد – پدرخوانده ۲.
  • ۲۰۰۳ – برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد – فرشتگان در آمریکا.
  • ۱۹۹۲ – برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد – بوی خوش زن.
  • ۱۹۷۳ – برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد – سرپیکو.
  • ۲۰۰۷ – تقدیر از او در مراسم AFI به خاطر یک عمر تلاش در عرصه سینما و بازیگری…
  • ۲۰۱۱ – برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد – فیلم تلویزیونی تو جک را نمی‌شناسی.

منبع : ویکی پدیا

loading...

9 دیدگاه ها

  1. وا قعا خوشتیپه البته وقتی جوان بود الانم خوبه
    یه بازیگر منحصر به فرده

  2. این ال پاچینوی منه »»» > باهاش خیلی حرف دارم + درد دل دارم *_* عاشق استیو مک کوئین , پل نیومن , رابرت ردفورد, رابرت دنیرو , , پاچینو هستم .. همون طور که تو بیوگرافیش هم نوشته زندگی سختی داشته ..>> من از پدر خواننده در نقش مایکل کورلئونه که بازی کرده خیلییییییی خوشم می اومد 3 سکانس هست توو فیلم که ماندگار شده تو ذهمنم … ^^ یه سکانش مربوط به جایی بود که آل پاچینو به کلیسا رفت پیش یه کشیش برا اعتراف کردن .. اونجا که می گفت <> اینو با صدای بلند میگفت …. یه سکانس دیگه هم بود اونجا دخترش رو جلوی چشاش کشتن .. اونم خیلی ناراحت کننده بود …

    یه فیلم بازی کرده بود با رابرت دنیرو .. اونجا دنبال دنیرو می دوید در نقش یه کاراگاه >>>> ناتالی پورتمن هم درفیلم نقش کوتاهی داشت .<>
    امیدوارم 100 سالگی خودش رو ببینه ایشالله..

  3. یه چیز هم راجع به رابرت دنیرو بگم آخه یه فیلم بازی کرده بود به اسم راننده تاکسی >> بهترین فیلمی بود که تا حالا دیدم >> اونجا یه دیالوگ داشته خیلی باحال بود یعنی از ذهنم نمیره بیرون می گفت <<>>>> وای این دیالوگش محشره …

    یه دنیا سپاس از ادمین گرامی که امشب شبمو قشنگ کردی

  4. وای خدا دیالوگش رو ننوشتم این بود ……….. شبا تمام حیونا بیرون میرن ,فاحشه ها, بدکارها, پولدارا, معتادا, یه روز بارون واقعی میاد و تمام این کثافت های توی خیابون رو میشوره ……… این عین دیالوگش بود .. واقعا محشره

  5. منم عاشق رابرت دنيرو و آلپاچينو هستم. آلپاچينو انقدر خوب بازى ميكنه كه وقتى سيگار ميكشه حس ميكنم خودم دارم سيگار ميكشم ( در صورتى كه تا حالا توو تمام عمرم سيگار نكشيدم) ، فيلم تاكسى درايور هم بى نظيره!

  6. اوه پس من بیشتر دیگه ال پاچینو رو دوس دارم اخه شما هم تاییدش کردین .. راجع به اون حرفتون منو نگران کردین ها !! البته میدونم که توو خیاله …..
    راستی نیکا جان این فیلم راننده تاکسی رو شما هم دیدین … اخه من خیلی این فیلم دیدم طوری که همه دیالوگ هاش حفظمه ..

  7. نه به من اطمينان داشته باشين سمت اين چيزا نميرم، ولى واقعا سيگار كشيدن آلپاچينو شاهكاره… بله، مگه ميشه نديده باشم، ولى ديالوگ هاشو حفظ نيستم : – D

  8. صد البته که به شخصیت شما اطمینان کامل دارم !! من اصلا از اون فکرا نکردم شما رو میشناسم که ؟؟؟ اصلا ببخشید که اون حرف رو زدم .. دوس ندارم شما که بهترین دوست من توو این دنیای مجازی هستین از من کوچکترین ناراحتی داشته باشین ..

    آره به نظر منم پاچینو یه هنرمنده بزرگه .. واقعا دوس داشتنیه!! توو فیلم بوی خوش زن هم اسکار گرفت …میگفت اگه میدونستم چه کسی هستم دیگه بازیگر نمیشدم.. من توو ایران بازی پولاد کیمیایی رو خیلی شبیه ال پاچینو میبینم خصوصا فیلم جرم که روبروی حامد بهداد دیوونه بازی کرد واقعا بهترین فیلم پولاد بود ..

  9. ممنون از لطفتون. بله، منم از بازى پولاد كيميايى خيلى خوشم مياد. هر چى نباشه پسر هنرمند بزرگ كشورمون آقاى مسعود كيميايى هستش و مطمئنا از پدر خيلى چيزا به ارث برده.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *