گردشگری, سفر مدل لباس, عکس, سریال, آهنگ
صفحه اصلی / سبک زندگی / مسائل زناشوئی / ارتباطات و فعالیت های همسر در فضای مجازی

ارتباطات و فعالیت های همسر در فضای مجازی

فعالیت همسر در شبکه های اجتماعی

فعالیت در دنیای مجازی همسر

با فراگیر شدن گوشی هوشمند و در دسترس بودن اینترنت پرسرعت و ظهور شبکه های اجتماعی، خیلی از آقایان و خانمها وقت زیادی را در فضای مجازی می گذرانند و در شبکه های اجتماعی با افراد مختلف ممکن است رابطه اینترنتی داشته باشند.

«لطفا یه لحظه خودت رو بگذار جای من. اگه همسرت سه چهارم وقت تو خونه بودنش رو سرگرم لپ­‌تاپش باشه، اگه نصف شب بیدار بشی، ببینی انگشتش مرتب داره روی تبلتش سُر می‌­خوره، اگه هفته­‌ای یه بار رمزهای گوشی و ایمیل و فیس­بوک و چیز میزای دیگه­‌ش رو عوض کنه، اگه تو صد تا گروه اجتماعی عضو باشه که شما نصفشون رو اصلا نمی­‌‍شناسی، اگه موقع کانکت شدن و کامنت و پست گذاشتن و لایک کردن کارای تعجب برانگیزی بکنه، اگه ببینی تو پروفایلش اطلاعات شخصی­ش رو قر و قاطی نوشته و عکس چند سال پیش خودش‌ رو گذاشته، اگه ببینی برای یه کسانی پیام خصوصی فرستاده، انصافا شما باشی حساس نمی­‌شی؟» ما انسان­ها حس در ارتباط بودن با بقیه را دوست داریم. خوشمان می­‌آید وقتی احساس می­‌کنیم دیگران به ما توجه دارند و خوشحال می‌­شویم وقتی می­‌بینیم از ما حمایت می ­کنند، به همین دلایل است که عضو شبکه‌­های اجتماعی می‌­شویم و برای ماندگار شدن در آن‌ها وقت می‌­گذاریم و هزینه می­کنیم. تا این­جای قضیه اشکال ندارد که هیچ، خوب هم هست چراکه ما نیازمند ارتباط با جهان و دیگرانیم، اما وقتی پای افراط وسط می­‌آید و سر و کله غفلت از همسر، زندگی مشترک و اهم­‌های دیگر پیدا می‌­شود، مسئله‌­ای جان می­‌گیرد که اگر به موقع حل نشود می­‌تواند آن­قدر پیچیده شود که رابطه را پله‌­پله تا اضمحلال بکشاند. فرآیندی که از حساسیت شروع می­‌شود و بعد از گذر از شک­هایی قوی­تر به بدبینی، بی­‌اعتمادی و طلاق عاطفی یا شناسنامه­‌ای منجر می‌­شود. بنابراین چگونه می توانیم از حساسیت‌های همسرمان نسبت به ارتباطاتمان در فضای مجازی پیشگیری کنیم؟

شاید اگر طرف افراط­‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ کننده آشنایمان باشد و یا این شخص خود ما باشیم به دلیل شناخت و آگاهی­‌ای که از عدم سوءنیت او یا خود داریم، بی­‌درنگ حس مقصریاب ذهنمان را به سمت طرف دیگر که حساس شده، گسیل کنیم و به سرزنشش بپردازیم؛ چراکه به نظرمان او بی‌دلیل و مدرک همسرش (ما) را قربانی حساسیت‌های خودکرده و علیه او برنامه‌­های نظارتی تدارک دیده است؛ اما اگر از فاصله­‌ای دورتر و کمی واقع­بینانه­‌تر به‌کل قضیه نگاه کنیم، متوجه می‌­شویم که در تشکیل و تقویت این مسئله، رفتار حساسیت‌برانگیز یک‌طرف (که پیش‌فرض ما این است که ناآگاهانه است) به‌اندازه­ حساس شدن طرف دیگر مؤثر و مقصر بوده است. بنابراین اگر می­‌خواهیم، برای رفع حساسیت‌های همسرمان نسبت به ارتباطات مجازی خود، اقدامی بکنیم، باید یک گام به عقب­تر برگردیم؛ یعنی از زمان و مکانی شروع کنیم که مناطق حساس روانی و عاطفی او تحریک و بیدار شدند. بعد از کسب شناخت کافی از این مناطق، خواهیم آموخت که چه طور می­توانیم بیش از آن‌که برانگیزاننده حساسیت در او باشیم، با وی همدلی کنیم. در ادامه چند راهکار ساده و کاربردی پیشنهاد می‌­شود:

  1. روشن کردن برداشت ذهنی خود و همسرمان از ارتباط در فضای مجازی

عضو شدن در شبکه‌­های اجتماعی برای ما چه معنایی دارد؟ برای همسرمان چه معنایی دارد؟ آیا معنای پست گذاشتن و لایک کردن برای هردوی ما یکسان است؟ یا شاید هم خیلی متفاوت؟ همسر ما به کدام بخش این قضایا بیشتر حساس است؟ چه چیزهایی حساسیت‌های او را بیشتر می‌­کند؟ عادات رفتاری ما در فضای مجازی کدام است؟ عادات همسرمان کدام است؟ چه مقدار ارتباط مجازی برای هرکدام از ما لازم و خوب است؟ این‌ها برخی از سؤالاتی است که برای شناخت حساسیت‌های همسر از او می­‌پرسیم و نظرات او را به خاطر می‌­سپاریم.

  1. تأمین احساس امنیت در همسر

یکی از دلایل مهم حساس شدن همسران نسبت به روابط متفرقه­ یکدیگر، احساس عدم امنیت روانی و عاطفی کافی است. هرقدر میزان این احساس ناامنی در همسر ما بیشتر باشد، به همان نسبت او درباره­ی ارتباطات مجازی ما حساسیت بیشتری نشان خواهد داد. بنابراین در گام دوم سعی می­‌کنیم با ابراز عشق نامشروطمان احساس امنیت را در او تقویت کنیم.

  1. وضع قوانین ارتباطی برای خود

قانون‌گذار خود باشیم، آن‌هم بر مبنای شفافیت و صداقت.

  • قانون اول: برای صرف وقت در شبکه­‌های مجازی، برای خود برنامه­‌ریزی کنیم؛ نیازهای واقعی­مان را اساس کار قرار دهیم، برای مثال حتی اگر شغلمان طوری است که لازم است آنلاین باشیم، طوری ترتیب کارها را بدهیم که بعد از ساعات کار نیازمان به فضای مجازی به حداقل برسد. می‌­توانیم در این زمینه با همکارانمان صحبت کنیم و از آن‌ها بخواهیم در ساعات اداری با ما ارتباط برقرار کنند. به خاطر داشته باشیم برای صرف وقت در فضای غیرواقعی، کم هم زیاد است. برای عملی کردن این کار می­‌توانیم از یادداشت کردن مقدار دقایق یا ساعاتی که صرف آن می­‌کنیم، شروع کنیم و بعد آن را به مقدار ضرورت تقلیل دهیم.
  • قانون دوم: در انتخاب گروه‌هایی که می­‌خواهیم عضو شویم با دقت عمل کنیم. ببینیم اگر کسی یا عاملی در آن گروه حضور دارد که همسر ما به آن حساس است، در ارزش رد کردن آن شک نکنیم.
  • قانون سوم: در تعداد گروه‌هایی که عضو می‌­شویم، معتدل رفتار کنیم.
  • قانون چهارم: افراد ناشناس را تأیید نکنیم.
  • قانون پنجم: بیش از آن­که وقت صرف دیگران کنیم با همسرمان حرف بزنیم.
  • قانون ششم: در هنگام استفاده از شبکه­‌های اجتماعی کنار همسرمان باشیم، سعی نکنیم چیزی را از او مخفی کنیم.
  • قانون هفتم: سر سفره، در رختخواب، سفر و گفت‌­وگوهای دونفره وسایل ارتباطی را از خود دور کنیم. بگذاریم همسرمان ببیند برای ما بیش از هر چیز اهمیت دارد.
  1. ارائه­ اطلاعات واقعی از وضعیت تأهل خود در پروفایل

کسی که متأهل است و در پروفایلش مجرد را علامت می‌­زند، بدون شک کار حساسیت‌برانگیزی انجام داده است. برخلاف این فرد مثالی، یکی از دوستان واقعی ما در توضیح پروفایلش اضافه کرده بود، متأهل خوشبخت. فکر می­‌کنید اضافه کردن این کلمه چه قدر در کاهش حساسیت همسر او مؤثر بوده باشد؟

  1. رفتارهای حساسیت‌برانگیز نکنیم

فرض کنیم آن­چه در شبکه­ اجتماعی می­‌نویسیم، می‌­خوانیم و یا عکسی که برای دیگران می­‌فرستیم، همه قرار است در یک مجله­ پرتیراژ چاپ شود. آیا بازهم آن رفتارها را انجام می­‌دهیم؟

  1. رازدار باشیم

زندگی مشترک فراز و نشیب‌های زیادی دارد. بیان کردن مشکلات زندگی در فضاهای مجازی، حتی اگر در چنان لفافه‌­ای باشد که جز خود و همسرمان کسی معنای آن‌ها را متوجه نشود، عامل مهمی در تخریب آرامش همسر و ایجاد حساسیت در او خواهد بود. به‌جای ابراز احساسات در ارتباطات غیرواقعی، سعی کنیم به ارتباط واقعی­مان با همسر سروسامانی بدهیم.

  1. همسر، عضوی از گروه اجتماعی ما

اگر شرایطی برای تشکیل گروه‌های خانوادگی مهیاست، همسر را عضو گروه خود کنیم.

  1. از لایک­های حساسیت‌برانگیز پرهیز کنیم

حواسمان باشد که چه مطالب، عکس‌ها یا خبرهایی را لایک می­‌کنیم. بدیهی است اگر این موارد جزء حساسیت‌های همسرمان باشند، ماییم که برانگیزاننده آن بوده‌­ایم.

  1. با همسرمان‌ همدل شویم

در مورد تأثیر ارتباطات مجازی بر رابطه با همسر، با خود خلوت کنیم. سعی کنیم احساس او را بفهمیم. بفهمیم در رقابت بودن با یک جسم بی­‌جان ‌که چیزی به‌جز شخصیت‌پردازی‌های مطلوب صاحبانشان نیستند، چه طعمی دارد؟ احساس عدم امنیت عاطفی را لمس کنیم. در یک‌کلام به‌جای این­که او را حساس کنیم، سعی کنیم احساساتش را احساس کنیم.

loading...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *