روانشناسی

اختلال سایکوتیک + ویژگی های این بیماری و دلایل بروز این اختلال روانی

اختلال سایکوتیک

اختلال سایکوتیک یکی از اختلالات روانی شدید است که به دلایل مختلفی ایجاد می شود و علائمی را به همراه خود دارد که در ادامه با ویژگی های این اخلال و علائم آن بیشتر آشنا می شوید.

یکی از انواع بیماری های روانی که روی ذهن تاثیر می گذارد اختلالات سایکوتیک است که در آن فرد مبتلا به این نوع اختلال، نمی تواند به درستی فکر کند، اصلا منطقی نیست و درکی از واقعیت و پاسخ به احساسات دیگران ندارد و در واقع او ارتباط خود را قطع می کند و نمی تواند بدرستی قضاوت کند

اطلاعاتی از اختلال سایکوتیک

در طول دوره این اختلال روانی شدید فرد هذیان می گوید و مدام دچار توهم می شود. اختلال سایکوتیک دارای انواع مختلفی است که در ادامه با آنها آشنا می شوید.

 

اسکیزوفرنی

فردی که به اخلال سایکوتیک مبتلا است تصاویر خیالی و توهم می بیند که دیگران قادر به دیدن آنها نیستند و این بیماران با افراد خیالی رابطه برقرار می کنند. این اختلال در پایان دوران جوانی و در اواسط دهه سوم عمر اتفاق می افتد که دارای حداقل دو نشانه از نشانه های توهم، هذیان، رفتار آشفته بارز است و به صورت معمول دارای دوره ای شش ماهه می باشد که در دو ماه نخست آن نشانه روان پریشی به تنهایی و در سه ماه بعدی روان پریشی و افسردگی و در نهایت در آخرین ماه باز نشانه روان پرشی به تنهایی بروز می کند که این علائم روان پریشی عبارتند از:

  • توهم
  • هذیان
  • گفتار آشفته
  • رفتار آشفته بارز
  • علایم منفی کاهش ابراز هیجانات و بی ارادگی

اختلال سایکوتیک

اختلال اسکیزوافکتیو

در این اختلال فرد با هم نشانه های اسکیزوفرنی و اختلال خلقی را دارد که سن بروز آن اوایل بزرگسالی می باشد و ویژگی اصلی این نوع اختلال، اختلال اساسی خلقی و روان پریشی می باشد که علائم اختلال اساسی عبارتند از افسردگی اساس و شیدایی.

 

اختلال اسکیزوفرنی‌فرم

این نوع اختلال در حقیقت همان اختلال اسکیزوفرنی است که تنها تفاوت آن این می باشد که این اختلال شروع ناگهانی دارد.

 

اختلال روان‌پریشی کوتاه‌مدت یا آنی

فرد مبتلا دارای یک رفتار ناگهانی و سایکوتیک کوتاه مدت می باشد که در بیشتر موارد با اتفاقات بسیار استرس زا ایجاد می شود، میانگین سن بروز آن اواسط دهه چهارم زندگی است که ویژگی اصلی این نوع اختلال شروع ناگهانی همراه با یک مورد از علائم گفتار آشفته، هذیان، توهم و رفتار آشفته می باشد.

 

اختلال هذیانی :

توهم داشتن در مورد شرایط واقعی زندگی است که می تواند درست باشد اما نیست

 

اختلالات سایکوتیک مشترک :

این نوع اختلال زمانی رخ می دهد که یک فرد در رابطه خود دچار توهم شده و طرف مقابلش نیز این توهم را تصدیق می کند.

بخوانید: اگر این نشانه ها را در همسرتان مشاهده کردید دارای اختلال روانی است!

اختلالات سایکوتیک ناشی از مواد مخدر :

همانطور که از نام این اختلال پیداست در آن بیمار به دلیل مصرف بیش از حد مواد مخدر دچار توهم و صحبت های عجیب و غریب می شود.

 

پارافرنی :

فرد بیماری نشانه های مشابه اسکیزوفرنی دارد و در اکثر موارد در سن پیری آغاز می شود.

اختلال سایکوتیک

آشنایی با نشانه های اختلالات سایکوتیک

  • افکار مغشوش و گیج کننده
  • حرکات آهسته و غیر عادی
  • صحبت های ناسازگار و درهم برهم
  • رفتار های عجیب و غریب و خطرناک
  • بی میلی به فعالیت های سابق
  • از دست دادن علاقه به بهداشت شخصی
  • احساس سردی و جدا بودن از دیگران و ناتوانی در بیان احساسات
  • نوسانات خلق و خو یا سایر علایم خلق و خو و حالات فرد همچون افسردگی

 

علل اختلالات سایکوتیک

پزشکان به صورت دقیق دلیل ایت اختلال را نمی دانند و بنا به گفته محققان عوامل مختلفی در بروز آن نقش دارند و ممکن است فرد تا حدی این بیماری روانی را به ارث برده باشد و البته عوامل دیگری هم روی آن تاثیرگذار هستند که عبارتند از: استرس، سوء مصرف مخدر و تغییرات اصلی در زندگی فرد.

 

روش تشخیص اختلال سایکوتیک

پزشک برای تشخیص این نوع اختلال با فرد مبتلا شده صحبت می کند تا بتواند دلیل این بیماری را در فرد تشخیص دهد و در بعضی از موارد ممکن است آزمایش خون و تصویربرداری مفزی هم از فرد گرفته شود تا از بیماری احتمالی جسمی هم با خبر شود و در صورتی که فرد مواد مخدر مصرف کند تشخیص داده شود و اگر پزشک هیچ دلیل فیزیکی جهت بروز این مشکل در بیمار پیدا نکرد او را به روانشناس یا روانپزشک معرفی خواهد کرد.

 

درمان اختلالات سایکوتیک

داروی این نوع اختلال روانی ضد سایکوتیک نام دارد و البته به تنهایی تاثیرگذار نیست ولی باعث درمان بعضی از نشانه ها مانند مشکل فکر کردن و توهم بیمار می شود. داروهای زیادی برای درمان این بیماری وجود دارند که پزشکان داروهای جدید را تجویز می کنند که عوارض کمی دارند. برخی از این داروها قابل تزریق هستند و فقط یک تا دو بار در ماه استفاده می شوند و به همین دلیل مدیریت این دسته از داروها ساده تر از قرص های روزانه می باشد.

 

روان درمانی

خیلی از بیماران سایکوتیک به صورت سرپایی درمان می شوند و نیاز نیست که فرد زیر نظر پزشک به صورت مدام بستری باشد ولی در بعضی از موارد نشانه های این بیماری شدیدتر می شوند و فرد ممکن است به دیگران و به خودش آسیب وارد کند که بهترین کار بستری کردن او می باشد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا