مشکل پرخوری عصبی (اختلال بولیما) + درمان و روش تشخیص آن

مشکل پرخوری عصبی (اختلال بولیما)

پر خوری عصبی یک بیماری پنهان است و در دوران نوجوانی بیشتر دیده می شود . کسی که دچار این بیماری می شود با خوردن بی اندازه و بی رویه غذا به خود صدمه می زند و پس از خوردن غذا، باز هم احساس گناه و شرمندگی می کند. روش های خاصی برای شناسایی و درمان این بیماری وجود دارد که در ادامه بررسی می کنیم.

پرخوری عصبی نوعی بیماری می باشد که افراد مبتلا به آن برای چند مرتبه در هفته برای رفع احساسات منفی خود به سوی غذا رفته و پس از خوردن بی اندازه حس گناه و شرمساری می کنند. این افراد با وجود حس گناهی که می کنند باز هم به سوی غذا می روند و پر خوری می کنند و در نتیجه بسیار چاق می شوند و افزایش وزن پیدا می کنند. بولیما در مواقع ناراحتی اتفاق نمی افتد و ممکن است در زمان شادی هم شاید این مشکل ایجاد شود.

پرخورری عصبی

بیماری پرخوری عصبی یا Bulimia Nervous نوعی اختلال عصبی در خوردن غذا می باشد که خطرناک است و ممکن است زندگی افراد را به خطر بیندازد. خیلی از افراد مبتلا به این اختلال به صورت مخفیانه بی اندازه غذا مصرف می کنند و برای رهایی از کالری اضافه شده به بدنشان روش های نامناسب مانند استفاده از ملین ها و یا وادار کردن خود به استفراغ و یا استفاده از بعضی از داروهای ادرارآور را به کار می بندند. از روش های دیگری مانند روزه گرفتن و رژیم و ورزش های سخت استفاده می کنند. بیماران دارای پرخوری عصبی همیشه درگیر وزن و شکل بدن خود هستند و به دلیل اینکه تصور بیشتر افراد در مورد شکل ظاهری این بیماران است نه در مورد زیاد خوردن، این مشکل سخت کنترل می شود. بعضی از درمان ها کمک می کند تا بیماران حس بهتری نسبت به خود پیدا داشته باشند و از غذاهای سالم تری استفاده کند و در نهایت عوارض مهم این اختلال در امان بمانند.

نشانه های بیماری بولیمیا یا پر خوری

بولیمیا عصبی نشانه ها و علائم خاصی دارد که در ادامه توضیح می دهیم.

  • افرادی که با وزن و شکل اندام خود بیش از حد مشکل دارند.
  • افرادی که همواره ترس از چاق شدن دارند.
  • افرادی که کنتری در خوردن غذا ندارند و نمی توانند به غذا خوردن پایان بدهند.
  • افرادی که در برخی از وعده های غذایی به تکرار بیش از حد غذا می خورند.
  • افرادی که بعد از خوردن خود را مجبور به استفراغ کردن می کنند تا چاق نشوند.
  • افرادی که بعد از غذا از داروهای ملین، ادرار آور و یا تهوع آور می خورند.
  • افرادی که بیش از حد روزه می گیرند و یا از غذاهای خاص و پر کالری دوری می کنند.
  • افرادی که بی اندازه از داروهای لاغر کننده و مکمل های گیاهی کاهش وزن استفاده می نمایند.

مواردی که ابتلا به پر خوری عصبی را بیشتر می کند

مشکل پرخوری عصبی در خانم ها از مردان بیشتر است و این مشکل بیشتر در دوران پایان نوجوانی و یا آغاز بزرگسالی شروع می شود. عواملی که خطر ابتلا به پرخوری عصبی را بیشتر می کنند شامل این ماورد هستند:

  • ژنتیک: کسانی که بستگان درجه یک آنها مثل والدین یا خواهر و برادر مشکل در خوردن داشته باشند. ممکن است دچار اختلال پرخوری عصبی شوند که ارتباط ژنتیکی باعث آن می شود.
  • موارد روان شناختی و عاطفی: یک سری از مشکلات عاطفی و روانی مثل استرس و اضطراب با اختلال در خوردن رابطه دارند. اکثر کسانی که به این بیماری مبتلا هستند در رابطه به خود احساسات منفی داشته و همچنین در بعضی از موردها حوادث و استرس های محیطی امکان ایجاد این اختلال را دارد.
  • رژیم غذایی: کسانی که رژیم غذایی میگیرند بیشتر ممکن است به بولیمیا دچار شوند. چون محدود کردن برخی مواد غذایی پر کالری تمایل به خوردن مجدد غذا را ایجاد می کند و فرد از راه های نادرست برای دفع آن استفاده می نماید.

عوارض جانبی اختلال بولیمیا یا پرخوری عصبی

بولیمیا عوارض خطرناک و جدی به همراه دارد. از جمله این عوارض می توان به کاهش اعتماد به نفس و مشکل در ارتباطات اجتماعی از دست رفتن آب بدن که باعث نارسایی کلیه می شود، بیماری های قلبی مانند ضربان نامنظم و نارسایی قلبی، پوسیدگی و خرابی شدید دندان، اختلال در قاعدگی و یا قطع آن در خانم ها، خودسوزی و افکار خودکشی کردن، اعتیاد به الکل و یا دیگر مواد مخدر، مشکل در گوارش و اضطراب و اختلال شخصیتی یا اختلال دوقطبی اشاره نمود.

روش های درمان

برای مقابله با درمان مشکل پرخوری باید روش های کاهش استرس را به کار بگیرید. از روش های مقابله با استرس و پرخوری عصبی ورزش کردن، مدیتیشن، درست کردن یک دفترچه غذایی، به کار بردن یک رژیم غذایی سالم، غذاهایی که در مواقع پرخوری استفاده می کنید را حذف کنید، حجم غذا را در نظر داشته باشید و بیشتر بشقاب کوچک برای کشیدن غذا استفاده کنید، تنها نباشید و با اطرافیان خود وقت بگذرانید و احساساتی را که دارید را بیان کنید، مواردی که باعث حواس پرتی می شود را در زمان غذا خوردن حذف کنید و بیشتری روی خوردن تمرکز کنید و احساس گناه را از خود دور کنید و مثبت نگر باشید.

مشکل پرخوری عصبی (اختلال بولیما)

زمان مراجعه به پزشک برای درمان

توجه نکردن به خوردن غذا و پرخوری عصبی به دنبال ریشه یابی و درمان آن نبودن باعث مشکلات بیشتری در فرد می شود و اختلال پرخوری به اختلالات تغذیه ای تبدیل می شود. وقتی که دیدید الگوی غذا خوردن از کنترل شما خارج شده است باید سریع به پزشک مراجعه کنید و در صورت نیاز به متخصص تغذیه مراجعه کنید. درمان این بیماری به تنهایی ممکن نیست و نیاز به کمک خانواده بیمار، روانشناس، پزشک و متخصص تغذیه دارد.

روان درمانی

مشاوره روانشناسی و روان درمانی می تواند با استفاده از روش صحبت کردن در مورد پرخوری عصبی و مواردی مانند بهداشت روان، باعث بهبود بیمار گردد.

رفتار درمانی شناختی

این نوع درمان باعث می شود تا فرد بیمار الگوهای غذایی خود را عادی کند و رفتارها و باورهای غلط را از خود دور کند و رفتارهای صحیح و سالم را جایگزین کند.

درمان مبتنی بر خانواده

خانواده می تواند با مداخله در مقابل رفتارهای بد و ناسالم به فرد کمک کند تا او بتواند دوباره کنترل در غذا خوردن داشته باشد.

روان درمانی فردی

با استفاده از این روش که فرد ارتباطات نزدیک خود را بهتر می کند و مشکلات را حل می کند می تواند تا حدی بر پرخوری غلبه نمود.

داروها

استفاده از بعضی از داروهای ضد افسردگی یا روان درمانی باعث می شود تا پرخوری عصبی مقداری بهتر شود. یکی از داروها که اداره غذا و داروی آمریکا آن را تایید کرده است، فلوکستین است که نوعی مهارکننده با جذب سروتونین انتخابی است که در مواردی که بیمار افسرده نباشد باز هم تاثیرگذار است.

بستری شدن در بیمارستان برای درمان

مشکل پرخور بودن عصبی در خارج از بیمارستان قابل درمان است ولی در مواردی که بسیار شدید است و سلامتی فرد را به خطر می اندازد می توان به تشخیص پزشک در بیمارستان بستری شد.

مطالب مشابه را ببینید!