گردشگری, سفر مدل لباس, عکس, سریال, آهنگ
صفحه اصلی / فرهنگ و هنر / این جایزه های بدترین جایزه های دنیا هستند! +عکس

این جایزه های بدترین جایزه های دنیا هستند! +عکس

با اینکه این تصور وجود دارد که کسانی که کامل ترین و بهترین کار را در دنیا انجام داده اند مستحق گرفتن جایزه هستند اما بعضی وقت ها هم قضیه برعکس می شود و جایزه برتر به افرادی اعطا می شود که اتفاقا بدترین کار را انجام داده یا عجیب ترین و به نوعی احمقانه ترین ایده را داشته اند.

نکته جالب اینجاست که با اینکه به نظر می رسد شاید خیلی ها دوست نداشته باشند اسمشان به عنوان برنده این جایزه های احمقانه و عجیب سر زبان ها بیفتد اما باز هم افراد زیادی پیدا می شوند که دقیقا برای گرفتن این عنوان و بردن این جوایز خودشان را به آب و آتش می زنند.

جایزه تمشک طلایی

جایزه تمشک طلایی که به طور مختصر رازیس نامیده می شود، جایزه ای است که به بدترین فیلم سال اعطا می گردد یعنی درست برخلاف جایزه اسکار. این جایزه که یک تمشک فلزی بزرگ به رنگ طلایی است، برای اولین بار توسط ناشری به نام جان ویلسون در سال ۱۹۸۱ به فیلم مامامیا داده شد.

جایزه تمشک طلایی
جایزه تمشک طلایی

او در یک میهمانی فیلم هایی را که به نظرش بسیار ضعیف بودند برای دوستان خود نمایش داده و از آنها خواست تا بدترین را انتخاب کنند.

البته این جایزه هم اکنون به بدترین بازیگر و هر موضوع دیگری که به فیلم تعلق داشته باشد نیز داده می شود. برنده شدن در تمشک طلایی بر اساس رأی ۶۵۰ نفر از خبرنگاران، دوستداران سینما و سینماگران باتجربه است که از ۴۵ ایالت آمریکا و ۱۹ کشور دیگر برای قضاوت دعوت می شوند.

جایزه کتانی بدبو

در سال ۱۹۷۵ مسابقه ای برای فروش کفش های کتانی یک فروشگاه برگزار شد که این مسابقه تا سال ۱۹۸۸ به یک فستیوال سالانه تبدیل شد. در این مسابقه نشان داده می شد که چطور یک کتانی می تواند بدون رسیدگی و تا لحظه پاره پاره شدن کار کند.

پس از آن در سراسر آمریکا جایزه ای برای کسانی که از کتانی های خود بیشترین استفاده را می کنند در نظر گرفته شد. تعداد زیادی از شرکت کنندگان بین ۵ تا ۱۵ سال سن داشتند. قضاوت بر اساس زمان خرید تا خراب شدن کتانی، پاشنه، بندها، کف و زبانه بود و حتی کفشی که بدترین بو را داشت در اولویت قرار می گرفت.

در این مسابقه که هر سال در ایالاتی چون میشیگان، جورجیا، یوتا و کالیفرنیا برگزار می شود علاوه بر جام مبلغی برابر با ۲۵۰۰ دلار نیز به برنده داده می شود. در سال ۲۰۱۱ جایزه کتانی بدبود به یک کتانی نایک متعلق به نوجوانی ۱۷ساله داده شد که در مدت زمان استفاده، شسته نشده و بوی بسیار بدی داشت.

جایزه استلا

جایزه استلا با الهام از شکایت زنی به نام “استلا لایبک” مرسوم شد و برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ اعطا شد. در سال ۱۹۹۲ استلا لایبک در حال مسافرت با اتومبیل نوه اش بود که در میانه راه یک لیوان قهوه مک دونالد خریداری کرد.

او لیوان را در میان زانوهای خود گذاشته و آن را باز کرد تا خامه را به قهوه اضافه کند اما ناگهان لیوان واژگون شد و باعث شد پاهای استلا دچار سوختگی درجه سه شود. پس از این ماجرا استلا به خاطر داغ بودن بیش از حد قهوه از رستوران مک دونالد شکایت کرد و موفق شد مبلغ ۲ میلیون و ۲۰۰ دلار از مک دونالد جریمه بگیرد.

هم اکنون این جایزه به کسانی تعلق می گیرد که احمقانه ترین شکایت را به دادگاه ارائه داده و البته توانسته اند خسارت دریافت کنند. برای مثال در سال ۲۰۰۷ روی پیرسون توانست از یک شرکت لوازم خانگی به خاطر گم شدن زیرشلواری اش در ماشین لباسشویی مبلغ ۶۵ میلیون دلار جریمه دریافت کند که در نتیجه جایزه استلا را نیز به خود اختصاص داد.

جایزه فانوس روج

همانطور که تمام ورزشکارانی که در مسابقات ورزشی مقام اول را کسب می کنند، جایزه می گیرند، چند سالی است به ورزشکارانی که در مسابقات مقام آخر را هم به دس تمی آورند جایزه ای داده می شود. جایزه لنترن روج جایزه ای است که به آخرین نفر در مسابقات دوچرخه سواری اعطا می شود.

این موضوع باعث شد تا دوچرخه سوارانی که موفق نمی شدند بین ۵ نفر اول باشند سعی کنند از بقیه دوچرخه سواران عقب مانده و حداقل جایزه لنترن را دریافت کنند. آنها برای عادی نشان دادن نقشه خود تلاش می کردند تا نشان دهند دوچرخه شان دچار مشکل شده یا پای آنها آسیب دیده و باید بقیه مسابقه را آرام تر ادامه دهند.

همین امر دلیلی شد تا مسوولان مسابقات دوچرخه سواری در مسابقات سالانه تور دوفرانس قانونی بگذارند که هر دوچرخه سواری که در مسابقات نفر آخر شده و جایزه لنترن را دریافت کند حق شرکت در مراحل بعدی مسابقات را نیز نخواهد داشت.

جایزه برادران بزرگ

جایزه برادران بزرگ یا بیگ برادر از عجیب ترین جوایزی است که هر ساله در آمریکا اهدا می شود. این جایزه به اشخاص یا سازمان هایی تعلق می گیرد که بیشترین تلاش برای دستیابی به حریم شخصی مردم را انجام داده اند یا رازهای مهمی از زندگی افراد را فاش کرده اند.

نکته جالب اینجاست که چون این اطلاعات از زندگی شخصی مردم در سایت ها و کنفرانس های مختلفی بیان شده، به همین خاطر کمپانی گوگل هم چندین بار به خاطر گذاشتن این اطلاعات در سایت های مختلف، این جایزه را دریافت کرده است.

جایزه برادران بزرگ الهام گرفته از رمان جورج اورول است که در سال ۱۹۸۴ به چاپ رسید. در این کتاب نویسنده تاکید کرده بود که برادران واقعی همیشه با چشمانی باز مراقب زندگی مردم هستند. در این رمان زندگی مردم به طور مخفیانه توسط عده ای تحت نظر گرفته شده و رازهای آنها فاش می شد به طوری که هرگز مشخص نمی شد این اسرار چگونه به دنیای خارج از محیط زندگی شان راه پیدا کرده است.

جایزه ایگنوبل

این جایزه الهام گرفته از جایزه نوبل است اما نمونه تمسخرآمیز آن به شمار می رود. این جایزه در اوایل ماه اکتبر ه رسال به ۱۰ نفر از کسانی داده می شود که موفقیت یا اختراع آنها در ابتدا باعث خنده و تمسخر شده و نمی توان این آزمایشات را برای بار دوم انجام داد.

ایگنوبل توسط مجله طنز علمی که تحقیقات غیرممکن را به چاپ می رساند در دانشگاه هاروارد داده می شود و شامل تمام رشته ها از جمله فیزیک، شیمی، ادبیات و صلح می شود. برای مثال در یکی از تحقیقاتی که موفق شد جایزه ایگنوبل را دریافت کند گفته شده بود که سیاهچاله های فضایی می توانند به تنهایی یک جهنم باشند.

در طی این مراسم شنوندگان می توانند با پرتاب موشک های کاغذی یا گفتن حوصله ام سررفت مسخره بودن یک مقاله یا طرح را اعلام کنند. تا به حال بیشترین مبلغ که ۵/۷ میلیون دلار بوده است به طرحی داده شد که اگر در جنگ از بمب های خنده آور استفاده کنند سربازان دشمن قادر به جنگیدن نخواهند بود.

جایزه پا در دهان

پا در دهان نام یکی از عجیب ترین جوایزی است که هر سال در انگلیس به بدترین و احمقانه ترین جملات نقل شده در عموم به وسیله چهره های سرشناس چه هنری، علمی و سیاسی داده می شود. جمله ای که در سال ۲۰۱۰ باعث شد تا نویسنده آن یعنی «ریچاردگر» برنده این جایزه باشد، اینطور بود: «من می دانم چه کسی هستم. هیچ کس غیر از من نمی داند من چه کسی هستم. اگر من یک زرافه بودم و کسی به اشتباه فکر می کرد مار هستم باز هم اطمینان داشتم یک زرافه هستم و هرگز به اشتباه نمی افتادم.»

برنده ۲۰۱۱ به نام نائومی کمپبل گفته بود من واقعا انگلیس را دوست دارم و از آن بیشتر، غذاهای انگلیسی را. در واقع هرگز در تمام عمر هیچ چیز دیگر را به اندازه یک ظرف پاستا دوست نداشته ام.»

در سال ۲۰۰۸ نیز جورج بوش به خاطر گفتن «من می دانم به چه چیزی اعتقاد دارم. من همیشه در مورد آنچه اعتقاد دارم صحبت خواهم کرد و مطمئنم هر آنچه که من به آن اعتقاد دارم درست است.» در یک برنامه زنده، برنده این جایزه احمقانه شد.

جایزه بدترین کتاب

جایزه بدترین کتاب به بدترین کتاب های سال هم از نظر موضوع، هم تصاویر و هم جلد اعطا می شود. البته کاملا مشخص است که کتاب هایی که هم محتوای آنها و هم جلدشان بدترین موضوع را داشته باشند در اولویت قرار خواهند گرفت. این جایزه برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ به نویسنده کتاب کودکان و مادران داده شد.

این کتاب آنقدر از نظر محتوا و تصاویر ضعیف بود که هر کدام از عوامل آن از جمله طرح جلد، باب شی، تصویرگران مارک نیوگاردن و مگان مونتاگو و داستان نویس دیوید هوروویتز به طور جداگانه جایزه دریافت کردند.

این کتاب تا به حال بیشترین جایزه را به خود اختصاص داده است. پس از آن کتاب کابوی و اختاپوس نوشته جان سیزسکا به خاطر داشتن بدترین عکس ها و تصاویر رکورددار بیشترین رأی شده است.

loading...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *