گردشگری, سفر مدل لباس, عکس, سریال, آهنگ
صفحه اصلی / مطالب خواندنی و اخبار / اخبار اجتماعی / نادیا دلدار گلچین درگذشت

نادیا دلدار گلچین درگذشت

نادیا دلدار گلچین

نادیا دلدارگلچین که به دلیل بیماری کلیه مدتی در بیمارستان های مختلف بستری بود پس از 9 روز کما درگذشت.

این بازیگر سینما صبح امروز در بیمارستان عرفان تهران به دلیل ایست قلبی دار فانی را وداع گفت.

این هنرمند چندی پیش در گفت و گویی با ایسنا گفته بود: «متاسفانه هیچ کس سراغی از من نمی‌گیرد و بعد از رفتنم ممکن است دلشان بسوزد و بگویند با این آدم روزگاری داشتیم و الان بین ما نیست.»

وی در ادامه در مورد فعالیت هایش افزوده بود: «سعی کردم دور از عرصه بازیگری نباشم، چون اگر دور باشم احساس افسردگی شدید می‌کنم و فقط دلم می‌خواهد جلوی دوربین باشم. ضمن اینکه اگر کار نکنم خرج زندگی‌ام لنگ می‌ماند. من سرپرست ندارم و حتما باید دستم را روی زانویم بگذارم ،‌ بلند شوم و کار کنم.»

نادیا دلدار گلچین متولد 1339 در تهران بود و دیپلم موسیقی از هنرستان عالی موسیقی داشت. وی فعالیت بازیگری‌اش را از سال 1369 با فیلم «ابلیس» آغاز کرده و در فیلم‌هایی چون «روسری آبی»، «کمکم کن»، «مهرمادری»، «غریبانه»، «شیدا»، «دختری با کفش‌های کتانی»و مجموعه های تلویزیونی «خاله سارا»، «کهنه سوار»، «دزدان مادربزرگ»، «همه فرزندان من»، «پزشکان»، «شن‌های کف رودخانه»، «سه در چهار» و نمایش های «زیر گذر لوطی صالح»، «سوگ»، «مضحکه آدم»، «معرکه در معرکه» و.. به ایفای نقش پرداخته است.

loading...

7 دیدگاه ها

  1. خدا رحمتش کنه….
    سرگذشت روزای آخرش منو یاد این شعر میندازه…
    بی خبر از حال هم بودن چه سود؟؟؟بر مزار مردگان خویش نالیدن چه سود؟؟؟
    زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید…ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟؟؟

  2. ایں روڑاھمش ڑدحال مے ڑنین درعوض لااقل یہ خبر یہ چیڑباحال خندہ داربنویسید.مارواڑایں بی حالے دراریدحال حرف ڑدں ندارم چشم دیدں ھیشکی روندارم سایتایہ دیگہ ھم حال نمیدہ آدماے باحال و دوست داشتنی ندارہ توسایتایہ دیگہ احساس غریبہ بودں میکنم ولی توایں سایت انگارھمہ رومیشناسم .تسلیت میگم بہ خانوادہ اش .باڑم یہ ھنرمنددیگہ جان خودشواڑدست دادولے ایں یکے اڑاوں باحالابود

  3. الاااااااااااااااهی
    بمیرم واس دخترش خدا صبرشون بده
    امیدوارم روحش قرین رحمت بشه

  4. منم ياد اين شعره ميندازه:
    در حيرتم از مرام اين مردم پست
    اين مردمان زنده كش و مرده پرست!
    خدا بيامرزش

  5. زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
    هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
    صحنه پیوسته به جاست
    خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

  6. تا هست به ذلت بکشندش به جفا
    تا مرد به عزت ببرندش سر دست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *